Στο περιγιάλι το κρυφό

κι άσπρο σαν περιστέρι

διψάσαμε το μεσημέρι•

μα το νερό γλυφό.



Πάνω στην άμμο την ξανθή

γράψαμε τ' όνομά της•

ωραία που φύσηξεν ο μπάτης

και σβήστηκε η γραφή.



Mε τι καρδιά, με τι πνοή,

τι πόθους και τι πάθος,

πήραμε τη ζωή μας• λάθος!

κι αλλάξαμε ζωή.